மாற்கு 5

கெரசேனர் பகுதியில் பேய் பிடித்தவரை நலமாக்குதல் (மத் 8:28-34: லூக் 8:26-39)

1. அவர்கள் கடலுக்கு அக்கரையிலிருந்த கெரசேனர் பகுதிக்கு வந்தார்கள்.
2. இயேசு படகைவிட்டு இறங்கிய உடனே தீயஆவி பிடித்த ஒருவர் கல்லறைகளிலிருந்து அவருக்கு எதிரே வந்தார்.
3. கல்லறைகளே அம்மனிதரின் உறைவிடம். அவரை எவராலும் ஒரு பொழுதும் சங்கிலியால்கூடக் கட்டி வைக்க முடியவில்லை.
4. ஏனெனில், அவரைப் பல முறை விலங்குகளாலும் சங்கிலிகளாலும் கட்டியிருந்தும் அவர் சங்கிலிகளை உடைத்து விலங்கு களைத் தகர்த்து எறிந்தார். எவராலும் அவரை அடக்க இயலவில்லை.
5. அவர் இரவு பகலாய் எந்நேரமும் கல்லறை களிலும் மலைகளிலும் கூச்சலிட்டுக் கொண்டிருந்தார்; தம்மையே கற்களால் காயப்படுத்தி வந்தார்.
6. அவர் தொலையிலிருந்து இயேசுவைக் கண்டு ஓடிவந்து அவரைப் பணிந்து,
7. “இயேசுவே, உன்னத கடவுளின் மகனே, உமக்கு இங்கு என்ன வேலை? கட வுள் மேல் ஆணை! என்னை வதைக்க வேண்டாம்” என்று உரத்த குரலில் கத் தினார்.
8. ஏனெனில் இயேசு அவரிடம், “தீய ஆவியே, இந்த மனிதரை விட்டுப் போ” என்று சொல்லியிருந்தார்.
9. அவர் அம்மனிதரிடம், “உம் பெயர் என்ன?” என்று கேட்க அவர், “என் பெயர் ‘இலேகியோன்’,* ஏனெனில் நாங்கள் பலர்” என்று சொல்லி,
10. அந்தப் பகுதியிலிருந்து தங்களை அனுப்பிவிட வேண்டாமென்று அவரை வருந்தி வேண்டினார்.
11. அங்கே மலைப்பகுதியில் பன்றிகள் பெருங் கூட்டமாய் மேய்ந்து கொண் டிருந்தன.
12. “நாங்கள் அப்பன்றிகளுக் குள் புகும்படி எங்களை அங்கே அனுப்பி விடும்” என்று தீய ஆவிகள் அவரை வேண்டின.
13. அவரும் அவற்றுக்கு அனுமதி கொடுத்தார். பின் தீய ஆவிகள்வெளியேறிப் பன்றிகளுக்குள் புகுந்தன. ஏறக்குறைய இரண்டாயிரம் பன்றி கள் அடங்கிய அந்தக் கூட்டம் செங் குத்துப் பாறையிலிருந்து கடலில் பாய்ந்து வீழ்ந்து மூழ்கியது.
14. பன்றிகளை மேய்த்துக்கொண் டிருந்தவர்களோ ஓடிப்போய் நகரி லும் நாட்டுப்புறத்திலும் இதை அறி வித்தார்கள். நடந்தது என்னவென்று பார்க்க மக்கள் வந்தனர்.
15. அவர்கள் இயேசுவிடம் வந்தபோது, பேய் பிடித் திருந்தவர். அதாவது இலேகியோன் பிடித்திருந்த அவர், ஆடையணிந்து அறிவுத் தெளிவுடன் அமர்ந்திருப்ப தைக் கண்டு அச்சமுற்றார்கள்.
16. நடந் ததைப் பார்த்தவர்கள் பேய் பிடித்த வருக்கும் பன்றிகளுக்கும் நேரிட்டதை அவர்களுக்கு எடுத்துரைத்தார்கள்.
17. அப்பொழுது அவர்கள் தங்கள் பகுதியை விட்டுப் போய்விடுமாறு இயேசுவை வேண்டிக்கொண்டார்கள்.
18. அவர் படகில் ஏறியதும் பேய் பிடித்திருந்தவர் தாமும் அவரோடு கூட இருக்க வேண் டும் என்று அவரை வேண்டிக்கொண் டார்.
19. ஆனால் அவர் அதற்கு இசை யாமல், அவரைப் பார்த்து, “உமது வீட்டிற்குப் போய் ஆண்டவர் உம்மீது இரக்கங்கொண்டு உமக்குச் செய்ததை யெல்லாம் உம் உறவினருக்கு அறிவியும்” என்றார்.
20. அவர் சென்று, இயேசு தமக்குச் செய்ததையெல்லாம் தெக்கப்பொலி நாட்டில் அறிவித்து வந்தார். அனைவரும் வியப்புற்றனர்.

இரத்தப் போக்குடைய பெண் நலம் பெறுதலும், சிறுமி உயிர்பெற்றெழுதலும் (மத் 9:18-26; லூக் 8:40-56)

21. இயேசு படகேறி. கடலைக்கடந்து மீண்டும் மறு கரையை அடைந்ததும் பெருந்திரளான மக்கள் அவரிடம் வந்து கூடினர். அவர் கடற் கரையில் இருந்தார்.
22. தொழுகைக்கூடத் தலைவர்களுள் ஒருவரான யாயிர் என்பவர் வந்து, அவரைக் கண்டு அவ ரது காலில் விழுந்து,
23. “என்மகள் சாகுந்தறுவாயில் இருக்கிறாள். நீர் வந்து அவள்மீது உம் கைகளைவையும். அப்போது அவள் நலம் பெற் றுப் பிழைத்துக்கொள்வாள்” என்று அவரை வருந்தி வேண்டினார்.
24. இயேசுவும் அவருடன் சென்றார். பெருந்திரளான மக்கள் அவரை நெருக்கிக் கொண்டே பின்தொடர்ந் தனர்.
25. அப்போது பன்னிருஆண்டு களாய் இரத்தப் போக்கினால் வருந் திய பெண் ஒருவர் அங்கு இருந்தார்.
26. அவர் மருத்துவர் பலரிடம் தமக்கு உள்ளதெல்லாம் செலவழித்தும் ஒரு பயனும் அடையாமல் மிகவும் துன் பப்பட்டவர். அவர் நிலைமை வர வர மிகவும் கேடுற்றது.
27. அவர் இயேசுவைப்பற்றிக் கேள்விப்பட்டு மக்கள் கூட்டத்துக்கிடையில் அவருக் குப் பின்னால் வந்து அவரது மேலுடை யைத் தொட்டார்.
28. ஏனெனில், “நான் அவருடைய ஆடையைத் தொட்டாலே நலம் பெறுவேன்” என்று அப்பெண் எண்ணிக் கொண்டார்.
29. தொட்ட உடனே அவருடைய இரத்தப் போக்கு நின்று போயிற்று. அவரும் தம் நோய் நீங்கி, நலம் பெற்றதைத் தம் உடலில் உணர்ந்தார்.
30. உடனே இயேசு தம்மிட மிருந்து வல்லமை வெளியேறியதைத் தம்முள் உணர்ந்து மக்கள் கூட்டத்தைத் திரும்பிப் பார்த்து, “என் மேலுடை யைத் தொட்டவர் யார்?” என்று கேட் டார்.
31. அதற்கு அவருடைய சீடர்கள் அவரிடம், “இம்மக்கள் கூட்டம் உம்மைச் சூழ்ந்து நெருக்குவதைக் கண்டும், ‘என்னைத் தொட்டவர் யார்?” என்கிறீரே!” என்றார்கள்
32. ஆனால் அவர் தம் மேலுடையைத் தொட்டவரைக் காணும்படி சுற்றிலும் திரும்பிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தார்.
33. அப்போது அப்பெண் தமக்கு நேர்ந்ததை அறிந்த வராய், அஞ்சி நடுங்கிக்கொண்டு, அவர்முன் வந்து விழுந்து, நிகழ்ந்தது அனைத்தையும் அவரிடம் சொன்னார்.
34. இயேசு அவரிடம், “மகளே, உனது நம்பிக்கை உன்னைக் குணமாக்கிற்று. அமைதியுடன் போ. நீ நோய் நீங்கி நலமாயிரு” என்றார்.
35. அவர் தொடர்ந்து பேசிக்கொண் டிருந்தபோது, தொழுகைக் கூடத்தலைவருடைய வீட்டிலிருந்து ஆள் கள் வந்து, அவரிடம், “உம்முடைய மகள் இறந்துவிட்டாள். போதகரை ஏன் இன்னும் தொந்தரவு செய்கிறீர்?” என் றார்கள்.
36. அவர்கள் சொன்னது இயேசு வின் காதில் விழுந்ததும், அவர் தொழுகைக்கூடத் தலைவரிடம், “அஞ் சாதீர், நம்பிக்கையை மட்டும் விடாதீர்” என்று கூறினார்.
37. அவர் பேதுரு, யாக் கோபு, யாக்கோபின் சகோதரரான யோவான் ஆகியோரைத் தவிர வேறொருவரையும் தம்முடன் வரவிட வில்லை.
38. அவர்கள் தொழுகைக் கூடத் தலைவரின் வீட்டிற்குச் சென்றார் கள். அங்கே அமளியையும் மக்கள் அழுது ஓலமிட்டுப் புலம்புவதையும் இயேசு கண்டார்.
39. அவர் உள்ளே சென்று, “ஏன் இந்த அமளி? ஏன் இந்த அழுகை? சிறுமி இறக்கவில்லை, உறங்குகிறாள்” என்றார்.
40. அவர்கள் அவரைப் பார்த்து நகைத்தார்கள். ஆனால் அவர் அனைவரையும் வெளி யேற்றியபின், சிறுமியின் தந்தையை யும் தாயையும் தம்முடன் இருந்தவர் களையும் கூட்டிக் கொண்டு, அச் சிறுமி இருந்த இடத்திற்குச் சென் றார்.
41. சிறுமியின் கையைப் பிடித்து அவளிடம், “தலித்தா கூம்” என்றார். அதற்கு, ‘சிறுமி, உனக்குச் சொல்லு கிறேன், எழுந்திடு’ என்பது பொருள்.
42. உடனே அச்சிறுமி எழுந்து நடந்தாள். அவள் பன்னிரண்டு வ்யது ஆனவள். மக்கள் பெரிதும் மலைத்துப் போய் மெய்ம்மறந்து நின்றார்கள்.
43. “இதை யாருக்கும் தெரிவிக்கக்கூடாது” என்று அவர் அவர்களுக்குக் கண்டிப்பாய்க் கட்டளையிட்டார்; அவளுக்கு உணவு கொடுக்கவும் சொன்னார்